Column

Column Hammarby IF: “Cork, Cork. City of Dorks”

Hammarby IF is een van de meest wisselvallige en gepassioneerde voetbalclubs uit de Zweedse professionele divisie. In hun 128-jarig bestaan hebben ze even vaak wel als niet in de hoogste divisie gespeeld met een onverhoopte titelstrijd eens in de zoveel jaar. Het verraste vaak niemand meer dan Bajen zelf alvorens ze weer lekker richting de middenmoot bewogen. Rond het wisselen van het millennium deden ze wat ze nog nooit eerder was gelukt – ze werden kampioen.  Na 104 jaar te hebben bestaan lukte het en Stockholm zag letterlijk groen. Na jarenlange domineren door Göteborg en de andere sporadische winnaar lukte het de permanente laagvlieger om kampioen te worden. Stel je voor dat Heracles Almelo een keer per ongeluk kampioen zou worden. Maar dan in de hoofdstad. En met veel meer en veel fanatiekere supporters. Fantastisch, zeker ook omdat de fans van Hammarby dit sportieve succes verdienden.

De fans van Hammarby staan bekend om hun loyaliteit. Hammarby heeft een groot deel van haar (moderne) geschiedenis in de lagere divisies gespeeld, maar het stadion heeft vrijwel elke wedstrijd zo goed als vol gezeten. De meeste fans zouden al lang zijn afgehaakt – denk je dat er nog fans zouden zitten in Camp Nou als Barcelona al vier jaar in de Segunda División zou spelen? De fluitconcerten zouden ver buiten Catalonië te horen zijn. Hammarby fan Goran Rickmer zegt het mooier dan dat ik zou kunnen:

“You are born a Hammarby fan. We never win trophies, well, that’s the charm of supporting Hammarby. I remember the 2001 championship, and I will always remember. Do Real Madrid fans still celebrate their 50th victory? Not like we did. It was chaos in Stockholm. No one ever thought it possible. There was a party at the Medborgarplatsen that lasted through the night. I’ve never seen so many people together at one place, and everyone was so happy. I still smile all day when I think back, and that’s what makes Hammarby special.”

Ik zie Hammarby een beetje voor me als het Zweedse NAC. Weinig ambitie, lekker veel bier, altijd opdagen, een hoop gezang en die ene keer in de vijftig jaar dat je een prijs wint is het het mooiste moment uit je leven. Prachtig.

Stockholm is een tripje waard. Zeker op derby-day. En die zijn er nogal wat. Ondanks dat Djurgardens en AIK elkaar nog meer haten dan AIK en Hammarby, is het een derby om een keer in je leven te bezoeken. Vergeet Tottenham – Arsenal of Betis – Sevilla maar even. Tijdens AIK – Hammarby staat Stockholm even stil en begint de Zweedse politie spontaan peentjes te zweten. Deze wedstrijd loopt regelmatig uit op grote confrontaties tussen de twee supportersgroepen.

Zoals wel vaker het geval is bij teams met loyale en aanwezige supporters (bijvoorbeeld Feyenoord, Dynamo Dresden, Saint-Étienne), is er een relatief groot deel fans dat graag betrokken is bij gewelddadige confrontaties. Waar hooliganisme in Engeland voor een groot deel de kop in is gesmeerd in Engeland, is het in Zweden nog alive and kicking. Letterlijk. Zweedse fans laten zich niet zo makkelijk indammen en zeker bij Hammarby worden pogingen tot beperkingen met harde hand afgewezen. Niet geheel toevallig is Hammarby betreurenswaardig vaak betrokken bij incidenten – maar ze maken wel lekker veel lawaai.

Hammarby are a club where love is the most important thing,” Kristopher Karlsson, who works for the Aftonbladet newspaper, says. “They like a back-heel pass, a beer and a cheeky chant.” But aren’t those the most fabulous aspects of the game?

Football is not only about Cristiano Ronaldo breaking scoring records — it is mostly about fans who support their team through good times and bad. It is about thousands of Bajen supporters going on their annual march, humming the song written by Aapo Saask, a Hammarby supporter, and performed by his friend Kenta, who is dead but immortal.

Toen Cork City Hammarby op bezoek kreeg in de Intertoto Cup hadden de Hammarby supporters een prachtig doek meegenomen waarop te lezen was: “Cork, Cork – City of Dorks”. De Cork City fans wisten niet goed of ze moesten huilen of lachen. Een fantastisch kinderlijk spandoek door een fantastische club. Één uurtje vliegen maar en je bent bij de mooiste groundhop van je leven.


Door: Dennis Langendoen